Najem krótkoterminowy w Polsce – co się zmienia?

Maj 2026

Najem krótkoterminowy – czy to prowadzony przez platformy takie jak Airbnb lub Booking.com, czy prywatne ogłoszenia – przez lata funkcjonował w Polsce w prawnej próżni. Brak jasnych przepisów, brak orzecznictwa, brak jednoznacznych stanowisk fiskusa. Jedni zarabiali spokojnie, inni żyli w niepewności. Ten krajobraz lekko się zmienia – nie tak radykalnie jak można wnioskować z clickbaitowych nagłówków medialnych, ale zmiany są faktem. Znakiem zapytania pozostaje dalsze tempo i charakter tych zmian.
W maju 2026 roku weszło w życie unijne rozporządzenie STR, w Sejmie trwają prace nad dwoma równoległymi projektami ustaw, a organy podatkowe coraz chętniej sięgają do kontroli.

Ten wpis pozwoli Ci zorientować się w sytuacji. Nie zastąpi jednak rozmowy z kimś, kto dobrze zna specyfikę tej branży – bo jak zobaczysz poniżej, diabeł naprawdę tkwi w szczegółach.

1. Dlaczego najem krótkoterminowy budzi emocje?

Problem nie jest tylko podatkowy. Zanim przejdziemy do przepisów, warto zrozumieć, skąd bierze się rosnące ciśnienie regulacyjne.

Kwestia sąsiedztwa jest pierwszą i najbardziej widoczną. Mieszkańcy budynków wielorodzinnych, w których część lokali jest wynajmowana turystom, wskazują na hałas, nieznanych gości na klatkach schodowych, kwestie bezpieczeństwa i poczucie utraty kontroli nad własnym otoczeniem. Skala uciążliwości jest różna – w wielu przypadkach mniejsza niż można by sądzić – ale samo poczucie braku wpływu na to, kto kręci się po korytarzu, bywa dla stałych lokatorów frustrujące.

Kwestia dostępności mieszkań to drugi, szerszy problem. W Europie w 2024 roku odnotowano blisko 758 milionów wynajmów krótkoterminowych. W popularnych turystycznie miastach – Krakowie, Wrocławiu, Gdańsku, Zakopanem – właściciele masowo przenosili mieszkania z rynku długoterminowego na Airbnb, co zmniejszyło dostępność lokali i podbijało ceny czynszów. Samorządy widziały ten proces i przez lata domagały się narzędzi, by móc go kontrolować.

Kwestia podatkowa to wreszcie problem systemowy. Część wynajmujących rozliczała przychody w sposób nieprawidłowy – nie dlatego, że chciała unikać podatku, ale dlatego, że przepisy po prostu nie były jasne. Poniżej wyjaśniamy, na czym dokładnie polegały i nadal polegają te niejasności.

2. Czy najem krótkoterminowy to działalność gospodarcza?

To pytanie fundamentalne, bo od odpowiedzi zależy wszystko inne: stawka podatku dochodowego, obowiązek VAT, składki ZUS i stawka podatku od nieruchomości.

Polski system podatkowy nie daje tu jednej, prostej odpowiedzi. Podstawową kwestią jest klasyfikacja źródła przychodów na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.). Ustawa ta w art. 10 ust. 1 wymienia dwa odrębne źródła przychodów: w punkcie 3 – pozarolniczą działalność gospodarczą, a w punkcie 6 – najem, podnajem i dzierżawę jako odrębne źródło.

Problem polega na tym, że granica między nimi nie jest wyraźna. Przełomowa była uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, zgodnie z którą przychody z najmu zaliczane są do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 (najem prywatny), chyba że nieruchomość stanowi składnik majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. To oznacza, że samo wynajmowanie mieszkania – nawet na doby – nie musi być automatycznie kwalifikowane jako działalność gospodarcza.

Jednak organy podatkowe i sądy administracyjne coraz częściej kwestionują to rozumowanie w odniesieniu do najmu krótkoterminowego. Kluczowe znaczenie ma skala i charakter działalności: liczba lokali, korzystanie z usług firmy zarządzającej, zatrudnianie pracowników, profesjonalna obsługa gości. Im bardziej wynajem przypomina prowadzenie hotelu, tym większe ryzyko, że urząd skarbowy uzna go za działalność gospodarczą.

Jedna interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.478.2024.1.KD) potwierdziła, że najem krótkoterminowy jednego mieszkania, wykonywany osobiście, bez zatrudniania pracowników i bez dodatkowych usług hotelowych, może być zaliczony do najmu prywatnego i rozliczany ryczałtem według stawki 8,5%. Ale granica przebiega tam, gdzie zaczyna się skala – i właśnie jej wyznaczenie w konkretnej sytuacji bywa najtrudniejsze.

Nie wiesz, po której stronie tej granicy jesteś? Napisz do nas – chętnie przyjrzymy się Twojej sytuacji.

3. Jak rozliczać podatek dochodowy? Pułapka ryczałtu

Wiele osób rozlicza przychody z najmu krótkoterminowego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, powołując się na art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2540 z późn. zm.). Co do zasady, przy najmie prywatnym:

• stawka ryczałtu wynosi 8,5% od przychodów do kwoty 100 000 zł rocznie,
• powyżej tego limitu – 12,5% od nadwyżki.

Ale tu pojawia się pierwsza, poważna pułapka. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych polega na tym, że podatek płaci się od przychodu – bez możliwości odliczenia kosztów. Nie można więc odliczyć remontów, amortyzacji, opłat za platformy rezerwacyjne ani żadnych innych wydatków. Właściciele, którzy rozliczają się ryczałtem i jednocześnie próbują odliczyć koszty – popełniają błąd, który może skutkować korektą zeznania i koniecznością dopłaty podatku wraz z odsetkami.

Jeżeli najem zostanie uznany za działalność gospodarczą, możliwe jest opodatkowanie podatkiem liniowym 19% od dochodu (z możliwością odliczenia kosztów) lub ryczałtem od działalności, ale już według stawki właściwej dla usług zakwaterowania – 8,5% lub 17% w zależności od klasyfikacji PKWiU. W takim wypadku do przychodu stosuje się inne zasady ewidencji.

Przy większej skali działalności (kilka–kilkanaście lokali obsługiwanych przez zewnętrzną firmę) rezygnacja z rejestracji JDG bywa pozorna – urząd może po kilku latach uznać, że faktycznie prowadzona była działalność gospodarcza, i zażądać korekt PIT, VAT oraz składek ZUS wraz z odsetkami za zaległości.

Która forma opodatkowania jest dla Ciebie optymalna? To zależy od konkretnych liczb, skali i sposobu działania – i warto to policzyć przed, a nie po kontroli. Skontaktuj się z nami.

4. VAT – niewidzialny obowiązek, który zaskakuje

To jedna z najczęściej pomijanych kwestii. Wielu wynajmujących nie zdaje sobie sprawy, że najem krótkoterminowy i wynajem długoterminowy mają zupełnie inne konsekwencje na gruncie VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 t.j.) zwalnia się z VAT wynajem nieruchomości mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Brzmi zachęcająco – ale najem krótkoterminowy realizowany na rzecz turystów nie jest wynajmem na cele mieszkaniowe. Jest usługą zakwaterowania (PKWiU Dział 55), do której stosuje się stawkę VAT 8%.

W praktyce oznacza to:

• Dopóki łączny obrót wynajmującego nie przekracza 240 000 zł rocznie (art. 113 ustawy o VAT), może on korzystać ze zwolnienia podmiotowego. Ale uwaga – do limitu wliczają się wszystkie czynności opodatkowane, w tym przychody z działalności gospodarczej prowadzonej równolegle.
• Po przekroczeniu progu 240 000 zł – obowiązek rejestracji jako czynny podatnik VAT, wystawiania faktur i rozliczania podatku 8%.
• Błędne fakturowanie usług jako „zwolnione z VAT” może skutkować dopłatą podatku, odsetkami i odpowiedzialnością karno-skarbową.

Jeżeli wynajmujemy mieszkanie nie bezpośrednio turystom, ale firmie pośredniczącej (operatorowi), sytuacja staje się jeszcze bardziej skomplikowana – i tu właśnie zaczyna się obszar, w którym warto skonsultować konkretny model działania z ekspertem, zanim wejdzie się w głębsze zobowiązania kontraktowe.

5. Podatek od nieruchomości – różnica, która wynosi… 29 razy

Podatek od nieruchomości reguluje ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 70 z późn. zm.). Stawki są ustalone przez rady gmin w granicach określonych ustawowo, a w 2025 roku wynoszą maksymalnie:

• dla budynków mieszkalnych: ok. 1,19 zł/m² rocznie,
• dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej: ok. 34,39 zł/m² rocznie.

Różnica jest kolosalna – niemal 29-krotna. I właśnie tutaj najem krótkoterminowy wpada w szczególną pułapkę.

W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 października 2024 r., sygn. III FPS 2/24 sąd potwierdził, że dla zastosowania preferencyjnej (niższej) stawki konieczne jest nie tylko sklasyfikowanie lokalu w ewidencji gruntów jako mieszkalnego, ale przede wszystkim to, by faktycznie zaspokajał on potrzeby mieszkaniowe. Krótkotrwały najem na doby – przez swój charakter – takich potrzeb nie zaspokaja.

W konsekwencji NSA stwierdził, że najem krótkoterminowy na doby lub kilka dni jest zbliżony do świadczenia usług hotelarskich i skutkuje zajęciem lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej – a to pociąga za sobą wyższą stawkę podatku od nieruchomości. Duże polskie miasta (Kraków, Wrocław, Gdańsk) już teraz pobierają od właścicieli prowadzących najem krótkoterminowy najwyższe stawki, powołując się wprost na to stanowisko NSA i Ministerstwa Finansów.

Dla właściciela 50-metrowego lokalu oznacza to różnicę rzędu 1 650 zł rocznie zamiast 60 zł – czyli realne obciążenie, które wielu pominęło w kalkulacjach opłacalności.

6. Firma zarządzająca – wygoda czy ryzyko podatkowe?

Coraz popularniejszy model polega na tym, że właściciel mieszkania powierza je firmie zarządzającej (operatorskiej), która w jego imieniu publikuje oferty na platformach, obsługuje gości i rozlicza rezerwacje. Takie rozwiązanie jest wygodne, ale rodzi dodatkowe pytania prawne.

Czy właściciel, który oddaje mieszkanie operatorowi, prowadzi działalność gospodarczą? Organy podatkowe mają w tej kwestii coraz wyraźniejsze stanowisko: tak, jeżeli skala jest większa niż jeden lokal lub jeżeli wynajem ma charakter zorganizowany i ciągły. Nawet jeżeli właściciel osobiście nie robi nic poza podpisaniem umowy z operatorem, to – w ocenie fiskusa – korzystanie z usług profesjonalnej firmy zarządzającej upodabnia tę działalność do prowadzenia biznesu, a nie do prywatnego najmu.

Nie ma w Polsce jednoznacznego orzecznictwa rozstrzygającego tę kwestię ostatecznie. Każdy przypadek może być oceniony inaczej, zależnie od skali, struktury umowy i sposobu rozliczenia. Jeżeli rozważasz taki model lub już go stosujesz – to jeden z tych przypadków, w których naprawdę warto porozmawiać z kimś, kto zna orzecznictwo i praktykę organów skarbowych. Chętnie pomożemy.

7. Co zmienia unijne rozporządzenie STR? (od 20 maja 2026 r.)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1028 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie gromadzenia i udostępniania danych dotyczących usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych (Dz.Urz. UE L 2024/1028) stosuje się bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich od 20 maja 2026 r. – bez potrzeby implementacji przez parlamenty krajowe. Rozporządzenie jest jednak przede wszystkim aktem dotyczącym gromadzenia i udostępniania danych, a nie samodzielnym instrumentem nakładającym obowiązek rejestracji na każdego wynajmującego z dnia na dzień.

Co to oznacza w praktyce?

Numer rejestracyjny – ale tylko tam, gdzie działa krajowy system. Rozporządzenie definiuje numer rejestracyjny jako unikalny identyfikator lokalu nadawany przez właściwy organ. Platformy mają obowiązek pytać gospodarzy, czy ich lokal objęty jest procedurą rejestracji w danym państwie – i wyświetlać numer tam, gdzie taka procedura obowiązuje. Kluczowe zastrzeżenie: obowiązek posiadania numeru przez polskich wynajmujących powstanie dopiero wtedy, gdy Polska uruchomi krajowy system rejestracji. Tego systemu na dziś jeszcze nie ma.

Obowiązki platform rezerwacyjnych. Airbnb, Booking.com i inne serwisy mają m.in. tak zaprojektować interfejs, by gospodarz deklarował, czy lokal znajduje się na obszarze objętym rejestracją – i jeśli tak, podał numer widoczny w ofercie. Platformy przekazują też dane o aktywności do krajowego punktu kontaktowego tam, gdzie państwo taki system uruchomiło.

Polska nie zdążyła dostosować sowich regulacji w terminie. System CWTON (Centralny Wykaz Turystycznych Obiektów Noclegowych) nie był gotowy na 20 maja 2026 r. Projekt polskiej ustawy (zarówno poselski druk 2353, jak i rządowy UC135) jest nadal procedowany. W praktyce oznacza to, że polscy wynajmujący nie mają jeszcze obowiązku posiadania numeru CWTON – ale obowiązek ten powstanie, gdy krajowe przepisy wejdą w życie i system zostanie uruchomiony.

Warto śledzić postęp prac – zmiana może nastąpić szybciej, niż się wydaje.

8. Projekt ustawy Polski 2050 – o co w nim chodzi?

W grudniu 2025 roku posłowie ugrupowania Polska 2050 (klub posła Kamila Wnuka) złożyli do Sejmu własny projekt ustawy o najmie krótkoterminowym. Projekt złożono argumentując, że rząd pracuje nad podobną regulacją od lat, a gotowej propozycji wciąż nie ma. Po 4,5 miesiąca projekt trafił do oficjalnego biegu legislacyjnego – pierwsze czytanie w Sejmie odbyło się 14–17 kwietnia 2026 roku. Następnie Sejm skierował projekt do dalszych prac w komisji kultury fizycznej, sportu i turystyki.

Projekt nosi numer druku sejmowego 2353 i jest dostępny w bazie Sejmu pod adresem: https://orka.sejm.gov.pl/Druki10ka.nsf/Projekty/10-RPW-40193-2025

Co zawiera projekt?

Projekt wprowadza legalną definicję: zgodnie z art. 2 projektu, „Najmem krótkoterminowym jest odpłatna usługa najmu umeblowanego domu jednorodzinnego, lokalu mieszkalnego lub ich części, świadczona na podstawie jednej umowy na okres nie dłuższy niż 30 dni, wykonywana stale lub tymczasowo, za pośrednictwem internetowej platformy handlowej lub w inny sposób.”

Kluczowe propozycje zawarte w projekcie:

• Obowiązkowa ewidencja – prowadzona przez wójtów, burmistrzów i prezydentów miast w systemie teleinformatycznym. Każdy podmiot chcący prowadzić najem krótkoterminowy musi uzyskać wpis do ewidencji i numer identyfikacyjny.
• Kary za brak wpisu – do 50 000 zł. W przypadku recydywy możliwe jest wykreślenie z ewidencji, co uniemożliwia dalsze prowadzenie działalności na terenie danej gminy.
• Strefy zakazu lub ograniczeń – rady gmin otrzymują uprawnienie do wyznaczania stref, w których najem krótkoterminowy jest zakazany lub ograniczony. Co ważne, projekt zakłada możliwość ustalania przez radę gminy maksymalnej liczby dni w roku, przez które mieszkanie może być wynajmowane krótkoterminowo.
• Zgoda wspólnoty lub spółdzielni – to jeden z najbardziej kontrowersyjnych przepisów. W budynkach wielorodzinnych prowadzenie najmu krótkoterminowego wymagałoby zgody wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni. Daje to stałym mieszkańcom realne narzędzie do zablokowania lub ograniczenia wynajmu turystycznego w swoim budynku.
• Natychmiastowe wejście w życie – to główna różnica w stosunku do projektu rządowego. Polska 2050 chce, by nowe zasady obowiązywały od razu, a nie dopiero po kilku latach vacatio legis.

Konfederacja wnioskowała o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu – wniosek ten Sejm odrzucił. Projekt nadal jest procedowany w komisji.

9. Projekt rządowy Ministerstwa Sportu i Turystyki (UC135)

Równolegle trwają prace nad rządowym projektem nowelizacji ustawy o usługach hotelarskich przygotowywanym przez Ministerstwo Sportu i Turystyki (UC135). Projekt był gotowy już w lutym 2025 roku, ale do Rady Ministrów trafił ze znacznym opóźnieniem.

Projekt rządowy różni się od poselskiego kilkoma istotnymi elementami:

• Proponuje centralny Wykaz Turystycznych Obiektów Noclegowych (CWTON) jako ogólnopolskie narzędzie ewidencji.
• Uznaje najem krótkoterminowy (pobyt do 30 dni) za usługę hotelarską w rozumieniu prawa, co zrównuje obowiązki właścicieli apartamentów z obowiązkami hotelarzy.
• Przyznaje radom gmin kompetencje do wyznaczania stref, w których najem krótkoterminowy jest zakazany poza obiektami typowo hotelarskimi.
• Przewiduje dłuższe vacatio legis dla przepisów dotyczących ewidencji i zgód wspólnot – co stanowi punkt sporny z Polską 2050.
• Umożliwia wspólnotom mieszkaniowym wnioskowanie o ograniczenie najmu krótkoterminowego w ich budynkach.

Oba projekty są procedowane równolegle, co – jak oceniają eksperci – jest sytuacją wyjątkową i może skomplikować proces legislacyjny. Posłowie Koalicji Obywatelskiej argumentowali w Sejmie, że projekt rządowy zawiera lepsze rozwiązania, jednak ze względu na postęp prac nad projektem poselskim, jego uchwalenie jako pierwsze wydaje się możliwe.

10. Dyrektywa DAC7 – urząd skarbowy już wie, ile zarabiasz

Warto wspomnieć o zmianie, która weszła w życie wcześniej i już teraz ma realne skutki. Od 1 lipca 2024 roku obowiązuje w Polsce ustawa wdrażająca dyrektywę DAC7, nakładająca na platformy cyfrowe obowiązek raportowania danych o transakcjach do krajowych organów podatkowych.

W praktyce oznacza to, że Airbnb, Booking.com i podobne platformy są zobowiązane przekazywać polskim urzędom skarbowym informacje o przychodach swoich użytkowników – łącznie z danymi osobowymi, liczbą transakcji i łączną wartością wypłat. Urząd skarbowy może zestawić te informacje z zeznaniami podatkowymi i wychwycić rozbieżności. Epoka anonimowego wynajmu na platformach internetowych jest już za nami.

11. Czy najem krótkoterminowy własnej nieruchomości może być zgodny z przepisami i jednocześnie opłacalny?

Tak – ale pod warunkiem, że jest świadomie poukładany, a nie prowadzony na zasadzie „jakoś to będzie”.

Po lekturze poprzednich sekcji można odnieść wrażenie, że każdy krok grozi kontrolą skarbową. To przesada. Najem krótkoterminowy jest prowadzony legalnie przez tysiące właścicieli w Polsce i przy odpowiednim podejściu naprawdę może być dochodowy. Kluczem jest to, żeby decyzje o formie prawnej, sposobie rozliczenia i strukturze działania podjąć na początku – nie korygować je po fakcie pod presją fiskusa.

Co w praktyce decyduje o tym, czy się to „spina”?

Forma prawna i opodatkowanie dobrane do skali. Właściciel jednego mieszkania, który wynajmuje je osobiście bez dodatkowych usług, i właściciel pięciu lokali obsługiwanych przez operatora to dwie zupełnie różne sytuacje podatkowe. Optymalna forma – najem prywatny, JDG na ryczałcie, JDG na podatku liniowym – zależy od liczby lokali, kosztów, przychodów i tego, czy ktoś zarządza lokalem w imieniu właściciela. Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich.

Prawidłowe rozliczenie VAT i podatku od nieruchomości. Oba te obciążenia są łatwe do przeoczenia i obie pomyłki potrafią zjeść znaczną część zysku – szczególnie ta dotycząca podatku od nieruchomości w dużych miastach, gdzie różnica między stawką mieszkalną a gospodarczą jest niemal trzydziestokrotna.

Przygotowanie na nowe wymogi rejestracyjne. Wejście w życie unijnego rozporządzenia STR i nadchodząca polska ustawa zmienią formalności, ale niekoniecznie zepsują biznes. Właściciel, który zawczasu zrozumie, czego będą wymagać gminy i platformy, wejdzie w nowe przepisy bez turbulencji – w przeciwieństwie do kogoś, kogo zaskoczą.

Umowa z operatorem (jeśli dotyczy). Jeżeli właściciel nie zarządza lokalem samodzielnie, treść umowy z firmą zarządzającą ma bezpośrednie konsekwencje podatkowe. Źle skonstruowana umowa może przesądzić o tym, że organ podatkowy potraktuje całą działalność jako gospodarczą – ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami.

Czy to skomplikowane? Trochę. Ale skomplikowane nie znaczy niemożliwe – znaczy tylko, że warto raz porządnie to poukładać, zamiast odkrywać błędy przy okazji kontroli. Jeśli chcesz sprawdzić, jak wygląda Twoja sytuacja i co ewentualnie warto zmienić, zapraszamy do kontaktu.

12. Gdzie jesteśmy i o czym warto pomyśleć

Najem krótkoterminowy wchodzi w fazę znacznie bardziej sformalizowanych zasad. Oto syntetyczny obraz sytuacji na maj 2026 roku:

Jak widać, w każdym z tych obszarów stan prawny jest albo niepewny, albo właśnie się zmienia. Dla wielu właścicieli mieszkań na wynajem kluczowe pytania – czy jestem po właściwej stronie granicy między najmem prywatnym a działalnością? czy moje rozliczenia VAT są prawidłowe? co zmieni dla mnie nowa ustawa? – nie mają jednej, prostej odpowiedzi, która pasuje do każdej sytuacji.

Jeśli chcesz omówić swoją konkretną sytuację, zapraszamy do kontaktu.

Źródła i podstawy prawne

• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6; Dz.U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.
• Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – art. 2 ust. 1a, art. 12; Dz.U. z 2022 r. poz. 2540 z późn. zm.
• Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 36, art. 113; Dz.U. z 2025 r. poz. 775 t.j.
• Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych – art. 1a, art. 5; Dz.U. z 2023 r. poz. 70 z późn. zm.
• Uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21 – kwalifikacja przychodów z najmu do źródeł przychodów PIT.
• Uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 października 2024 r., sygn. III FPS 2/24 – podatek od nieruchomości a najem krótkoterminowy; dostępna m.in. na: kpmg.com/pl
• Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 5 sierpnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.478.2024.1.KD – najem krótkoterminowy a najem prywatny; dostępna w bazie INFORLEX.
• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1028 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie gromadzenia i udostępniania danych dotyczących usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych; Dz.Urz. UE L 2024/1028; stosowane od 20 maja 2026 r.
• Projekt ustawy o najmie krótkoterminowym (druk sejmowy nr 2353) – projekt posłów Polski 2050 (poseł Kamil Wnuk i in.); pierwsze czytanie: 14–17 kwietnia 2026 r.; treść projektu dostępna pod adresem: https://orka.sejm.gov.pl/Druki10ka.nsf/Projekty/10-RPW-40193-2025
• Projekt rządowy UC135 – Ministerstwo Sportu i Turystyki; nowelizacja ustawy o usługach hotelarskich; etap: uzgodnienia rządowe (stan: maj 2026 r.); informacje dostępne w wykazie prac legislacyjnych na stronach gov.pl.
• Rzeczpospolita: Najem krótkoterminowy. Posłowie Polski 2050 chcą poprawek do rządowego projektu (20 maja 2026) – rp.pl
• Gazeta Prawna: Projekt Polski 2050 dotyczący najmu krótkoterminowego skierowany do prac w komisji sejmowej (17 kwietnia 2026) – gazetaprawna.pl

Wpis ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. W indywidualnych sprawach zalecamy konsultację z doradcą podatkowym lub radcą prawnym.